Σε αυτή την ελαιογραφία, ο θεατής καλείται να σταθεί σιωπηλά ανάμεσα στα αμμόχορτα, να νοιώσει τον δροσερό αέρα που ανασαίνει μετά την καταιγίδα και να ακούσει τη σιγανή μελωδία των κυμάτων.
Ο ουρανός βαμμένος με απαλές γκρίζες και γαλανές αποχρώσεις, αφήνει να διαπεράσει το φως που μοιάζει να καθαρίζει τον ορίζοντα, σαν υπόσχεση μια νέας αρχής. Τα φυτά που χορεύουν ελαφρά από το αεράκι και έχουν πλυθεί από τη βροχή, στέκονται καθαρά και ζωντανά φυλάσσοντας το δρόμο που οδηγεί στη θάλασσα. Δυο μικρά καραβάκια στον ορίζοντα ταξιδεύουν αθόρυβα προσθέτοντας μια νότα ζωής.
Καθώς το βλέμμα ταξιδεύει προς τον ορίζοντα, αναδύεται η σιωπηλή γαλήνη που αφήνει η φύση μετά τη βροχή, η γλυκιά υπόσχεση ότι πάντα υπάρχει φως μετά την καταιγίδα.
Διάσταση 114χ84 cm (καμβάς με κορνίζα)
Ελαιογραφία
